Εσείς που περνάτε μέσα από λόγια εφήμερα,πάρτε τα ονόματά σας και φύγετε.Από τις ώρες σας μακριά ο χρόνος μας.Φύγετε.Αρπάξτε ό,τι μπορείτε απ’το μπλε της θάλασσας κι απ’την άμμο της μνήμης,φωτογραφίστε ό,τι θέλετε, μήπως και καταλάβετε αυτό που πάντα θα σας είναι ακατανόητο: πως γίνετε μια πέτρα από την γη μας τη στέγη τ’ουρανού να χτίζει.Εσείς που περνάτε μέσα από λόγια εφήμερα,εσείς το ξίφος, εμείς το αίμα,εσείς ατσάλι και φωτιά, εμείς τη σάρκα μας…Πέτρες εμείς, εσείς ερπύστριες.Δακρυγόνα εσείς, εμείς βροχή.Ο ίδιος ουρανός κι αέρας μας τυλίγει.Πάρτε λοιπόν το μερτικό σας απ’το αίμα μας και φύγετε.Σε γλέντια και χορούς πηγαίνετε.Φύγετε.Εμείς έχουμε τα λουλούδια των μαρτύρων να ποτίσουμε.Να ζήσουμε έχουμε όπως θέλουμε.Εσείς που περνάτε μέσα από λόγια εφήμερα,ρίξτε τις αυταπάτες σας σε λάκκο έρημο και φύγετε.Γυρίστε τα ρολόγια στην εποχή του νόμου του ιερού μόσχου και της μουσικής των όπλων!Ό,τι έχουμε εδώ, δεν σας αρέσει.Γι’αυτό φύγετε.
Ό,τι έχουμε εδώ, εσάς σας λείπει: μια πατρίδα που αιμορραγεί, ένα λαό που αιμορραγεί.
Μια πατρίδα της λήθης και της μνήμης.Εσείς που περνάτε μέσα από λόγια εφήμερα,ήρθε η ώρα σας να φύγετε.Ζήστε όπου θέλετε.Ανάμεσα μας, όχι.Ήρθε η ώρα σας να φύγετε.
Τελειώστε τη ζωή σας όπου θέλετε.Ανάμεσα μας, όχι.Εμείς στη γη μας έχουμε δουλειές: έχουμε εδώ το παρελθόν,το πρώτο κλάμα της ζωής,έχουμε το παρόν, το μέλλον,την τωρινή ζωή και την επόμενη.Φύγετε λοιπόν από τη χώρα μας,από τη γη μας,απ’τη θάλασσά μας,από το στάρι,απ’το αλάτι μας,απ’την πληγή μας,από παντού.Φύγετε απ’τις μνήμες της μνήμης,εσείς που περνάτε μέσα από λόγια εφήμερα!-Mahmoud Darwish





